Ze keek hem recht aan.

“Ik heb nooit bescherming gehad.”

Een lange stilte.

Toen draaide Caldwell zich om en drukte op een andere knop. De kaart veranderde. Nieuwe markeringen verschenen. Rode zones. Blauwe pijlen.

“Wat heb je nodig?” vroeg hij.

Claire antwoordde zonder aarzeling.

“Eén team. Klein. Geen rookgordijnen. Geen heldendom. En volledige controle over het plan.”

“En als dit mislukt?”

“Dan was ik echt dood,” zei ze. “Dit keer officieel.”

Caldwell knikte langzaam.

“Je weet dat ze je weer zullen verraden.”

Claire pakte het metalen randje van de tafel vast.

“Laat ze maar. Ik doe dit niet voor hen.”

“Voor wie dan?” vroeg hij.

Ze keek naar de kaart. Naar die ene pas.

“Voor de mensen die daar nooit zijn uitgekomen. En voor de mensen die er morgen levend uit moeten…………….

Lees verder op de volgende pagina.