U hebt dat bewezen.

Ik heb geen kinderen. Geen kleinkinderen. Maar ik heb genoeg. Meer dan genoeg.

Wat u mij gaf, wil ik aan u teruggeven — niet de ring, maar de kans om opnieuw te ademen.

Zorg goed voor uw kinderen. En vergeet niet: goedheid keert altijd terug.**

Mijn zicht werd wazig.

„Wat betekent dit?” vroeg ik schor.

De man haalde diep adem.

„Mevrouw Adler heeft haar testament aangepast. De ring was verzekerd… maar dat is niet alles.”

Hij keek me recht aan.

„Ze heeft een fonds van 2,3 miljoen dollar aan u nagelaten. Voor u. En uw vier kinderen.”

Mijn knieën gaven het bijna op.

„Dat… dat kan niet,” stamelde ik. „Ik ken haar niet eens.”

„Ze kende u genoeg,” zei hij eenvoudig. „Ze wist wie u was, zonder uw naam te kennen.”

Ik zakte op de bank neer. Mijn kinderen keken me aan, verward.

„Papa?” vroeg mijn oudste zacht. „Gaat het?”

Ik trok hen tegen me aan. Alle vier. Mijn stem brak…………..

Lees verder op de volgende pagina.