Ik ontgrendelde het scherm.

Een bericht verscheen.

Onbekend nummer.

“Penelope, neem alsjeblieft op. Het is dringend.”

Mijn hart sloeg sneller.

Ik kende dat nummer niet.

Maar iets in mijn borst zei dat het niet zomaar iemand was.

De telefoon begon opnieuw te trillen.

Ik nam op.

— Hallo?

Aan de andere kant klonk een nerveuze mannenstem.

— Spreek ik met Penelope Harris?

— Ja.

Een korte stilte.

— Dit is Daniel Carter… de advocaat van uw ouders.

Mijn vingers werden koud.

— Wat is er?

Hij ademde hoorbaar in.

— Uw vader heeft ons zojuist gebeld.

— En?

— Hij zei dat de financiële steun plotseling is stopgezet.

Ik keek naar het scherm van mijn bankapp.

— Dat klopt.

— Mevrouw Harris… uw ouders hebben meerdere leningen lopen.

— En?

Hij aarzelde.

— Zonder die wekelijkse betalingen kunnen ze hun hypotheek niet betalen.

Ik keek naar de papieren op het aanrecht.

Dezelfde hypotheek waar ik maandenlang geld in had gestopt.

— Dat is niet mijn probleem, zei ik rustig.

De man zweeg even.

Toen zei hij iets dat mijn hart even liet stoppen.

— Het probleem is… dat uw naam ook op dat huis staat.

De kamer leek plots kleiner te worden……………

Lees verder op de volgende pagina.