“Je gaat hier spijt van krijgen.”

—

Clara glimlachte licht.

Voor het eerst die avond.

—

“Misschien,” zei ze.

“Maar niet om de reden die jij denkt.”

—

Hij bleef nog even staan.

Wachtend.

Hopend dat ze zou toegeven.

—

Maar Clara keek al niet meer naar hem.

—

Ze was weer op de grond gaan zitten.

Met Moka in haar armen.

—

Na een paar minuten…

pakte Charles uiteindelijk zijn jas.

Zijn sleutels.

Zijn trots.

—

De deur viel dicht.

—

En voor het eerst sinds lange tijd…………….

Lees verder op de volgende pagina.