Minh keek verbaasd.

— Sinds wanneer?

— Sinds drie jaar.

Ze keek hem recht aan.

— Sinds ik begon te begrijpen dat ik ooit alleen zou staan.

De kamer werd stil.

Minh probeerde te lachen.

— Dus wat wil je zeggen?

Linh sloot de map.

— Dat jouw plan niet helemaal zal werken zoals je dacht.

— Hoezo?

— Omdat er niet veel te verdelen valt.

Ze wees naar de scheidingspapieren.

— De meeste bezittingen zijn niet gemeenschappelijk.

Minh voelde hoe zijn gezicht warm werd.

— Wacht even.

— En mijn geld dan?

Linh keek hem rustig aan.

— Dat geld staat op jouw naam.

— En jouw schulden ook.

Minh stond plots op.

— Schulden? Welke schulden?

Linh haalde een dun dossier uit de map.

— De kredietkaart.

— De autolening.

— En de investeringen die je met Han hebt gedaan.

Minh’s gezicht werd bleek.

— Hoe weet jij dat?

Linh keek hem recht aan.

— Omdat ik niet zo naïef ben als jij dacht.

Hij zweeg.

Linh pakte de scheidingspapieren weer op.

— Je wilde scheiden.

— Dat is prima.

Ze tekende rustig haar naam.

Minh staarde naar haar.

— Je gaat niet vechten?

— Nee.

Ze legde de pen neer.

— Waarom zou ik?

Ze stond op en liep naar de kamer van hun dochter…………….

Lees verder op de volgende pagina.