Aller au contenuEthan, de ceremoniemeester, stond verstijfd met zijn hand op de microfoon. Hij keek naar mij, naar Ben, niet wetend hoe hij dit moest oplossen.
Toen stond er achter in de schuur een man op.
Hij was lang, grijs haar, gekleed in een strak gesneden donker pak dat eigenlijk niet bij de rustieke setting paste — en toch perfect klopte. Zijn aanwezigheid was rustig, maar dwingend.
Hij liep naar voren.
“Ik denk,” zei hij kalm, “dat er iets rechtgezet moet worden voordat we doorgaan.”
Ethan knipperde. “Meneer, staat u op het programma?”
De man glimlachte licht. “Nee. Maar dit raakt ook mij.”
Hij nam de microfoon.
“Mijn naam is Daniel Sterling,” zei hij. “Ik ben CEO van Sterling Grand Holdings.”
Een golf van gefluister ging door de zaal.
Sterling Grand was geen onbekende naam — hotels, duurzame landbouw, internationale investeringen.
Daniel Sterling draaide zich naar Camille.
“Mevrouw Drake,” zei hij beleefd, “u sprak over ambitie. Over groei. Over wat een waardevol leven is.”
Camille’s glimlach bevroor.
“Ik wil graag iets delen,” vervolgde hij, “want ik werk inmiddels vijf jaar samen met Helena en Ben Cole.”
Alle hoofden draaiden onze kant op.
Camille liet haar glas langzaam zakken.
“Vijftien jaar geleden,” zei Daniel, “bouwden de Coles een landbouwbedrijf op gebaseerd op duurzaamheid en langetermijnvisie. Vandaag leveren zij premium producten en wijn aan drie van onze internationale hotelketens.”
De stilte werd nog dieper…………………