Aller au contenuKemp glimlachte breed.
“Dan wil ik later voetbal spelen.”
Ik lachte door mijn tranen heen.
“Dat lijkt me een geweldig plan.”
Op donderdag — de dag waarop het tien graden onder nul werd — stond ik weer in Goodwill.
Ik kocht de navy blauwe jas.
En nog twee.
Toen ik hem die avond bij Kemp aantrok, keek Townes me schuldbewust aan.
“Het spijt me,” zei hij zacht.
Ik schudde mijn hoofd.
“Het spijt mij. Dat ik dacht dat liefde alleen zichtbaar is als ze luid is.”
Hij trok me tegen zich aan.
Soms ziet liefde eruit als een warme jas.
En soms…
als een vader die stilletjes alles geeft, zodat zijn zoon later zonder pijn kan lopen.