De volgende ochtend begon precies zoals ik had verwacht.
Om 8:17 ging mijn telefoon.
Mama.
Ik liet hem drie keer overgaan voordat ik opnam.
— Sienna! klonk haar stem scherp.
— Wat heb je gedaan?
Ik schonk rustig koffie in.
— Goedemorgen, mam.
— Het elektriciteitsbedrijf zegt dat de rekening niet meer actief is!
— Klopt.
— En het internet ligt eruit!
— Ja.
Ik hoorde mijn vader op de achtergrond.
— Vraag haar naar het beveiligingssysteem!
Mijn moeder ging verder.
— De code van het alarmsysteem werkt niet meer!
Ik nam een slok koffie.
— Dat klopt ook.
Er viel een stilte.
Toen kwam de woede.
— Hoe durf je ons zo te behandelen?!
Ik keek uit het raam naar de skyline van Chicago.
— Interessant dat je dat zegt.
— Jullie hadden er geen probleem mee mij gisteren uit mijn eigen huis te zetten.
— Dat was voor Kylie! riep mijn moeder.
— Ze is fragiel!
Ik glimlachte zwak.
— Nee, mam.
— Ze heeft een affaire.
Aan de andere kant van de lijn werd het doodstil.
— Dat… dat weet je niet, fluisterde ze.
— Ik heb haar gezien.
Nog een lange stilte.
Toen veranderde haar toon plots.
— Sienna, luister… we kunnen dit uitpraten.
— Dat hoeft niet.
Mijn vader nam nu de telefoon.
— Dit huis bestaat dankzij onze familie.
Ik antwoordde kalm.
— Nee.
— Dat huis bestaat dankzij mijn bankrekening.
Hij zei niets………………..