Claire vertelde niemand over haar winst. Ze schakelde een advocaat en een financieel adviseur in, liet het lot veilig bewaren en koos ervoor om haar naam, voor zover de wet dat toeliet, uit de publiciteit te houden. Daarna verhuisde ze stilletjes naar een tijdelijk appartement terwijl ze nadacht over haar toekomst.
Ze wilde haar familie nog steeds helpen.
Niet omdat ze hun gedrag was vergeten, maar omdat ze geloofde dat mensen soms een tweede kans verdienden.
Toen kwam het telefoontje van haar moeder.
« Kom niet naar het kerstdiner, Claire, » had ze gezegd.
Die woorden bleven wekenlang in haar hoofd rondzingen.
Voor het eerst besefte Claire dat haar familie haar niet beoordeelde op haar karakter, maar op haar succes.
Die avond at ze alleen. Ze kookte pasta, zette een kerstfilm op en schonk zichzelf een glas frisdrank in……………