Aller au contenuSophia kwam uit de keuken, glimlachend.
“Hoe ging het?”
Hij dacht even na.
Toen zei hij:
“Niet perfect… maar beter dan ik dacht.”
Ze knikte trots.
“Dat is hoe vooruitgang eruitziet.”
—
Liam keek rond in het huis.
Het voelde anders nu.
Niet langer als een plek waar hij zich verstopte.
Maar als een plek waar hij… kon herstellen.
Langzaam.
Stap voor stap.
—
Sommige wonden verdwijnen niet meteen.
Maar met de juiste mensen…
beginnen ze eindelijk te genezen.