Aller au contenuEnkele minuten later kwam dezelfde onbekende man weer binnen.
Maar deze keer haalde hij iets uit zijn jaszak: een klein metalen doosje.
De arts zette de opname stil. Zijn handen trilden.
Hij besefte iets huiveringwekkends.
De verpleegsters waren niet zwanger van de comapatiënt.
Ze waren slachtoffers.
En iemand gebruikte de kamer — en de comapatiënt — als de perfecte dekmantel.
De man in coma was het perfecte alibi.
Niemand stelde vragen over kamer 23B.
Niemand bleef er lang.
Niemand verwachtte iets ongewoons.
De arts belde onmiddellijk de politie.
Binnen 48 uur werd het ziekenhuis overspoeld door rechercheurs. De verborgen camera werd uitgebreid, gangen werden gemonitord, toegangscodes nagekeken.
De waarheid kwam langzaam, maar genadeloos boven water.
De onbekende man bleek een tijdelijke technisch medewerker, ingehuurd via een extern bedrijf. Hij had toegang gekregen tot meerdere afdelingen onder het mom van onderhoud. Niemand had zijn achtergrond grondig gecontroleerd — een fatale fout…………..