Aller au contenu— Niet nu, mompelde hij.
Hij drukte het gesprek weg.
Maar een seconde later ging het opnieuw.
En opnieuw.
Marcus keek naar hem.
— Misschien moet je opnemen.
Mijn vader zuchtte en nam op.
— Richard Anderson.
Zijn gezicht veranderde langzaam terwijl hij luisterde.
De kleur trok weg.
— Wat bedoel je… teruggetrokken?
De hele tafel werd stil.
— Dat kan niet, zei hij scherp.
— Ze hebben zich net nog gecommitteerd.
Hij luisterde weer.
Zijn hand begon licht te trillen.
— Wanneer?
Een lange pauze.
Toen keek hij langzaam naar mij.
— Vijf minuten geleden.
Victoria fronste.
— Wat gebeurt er?
Mijn vader legde de telefoon neer.
— Onze hoofdinvesteerder heeft zich teruggetrokken.
Marcus sprong bijna uit zijn stoel.
— Wat?!
— Dat kan niet, zei Thomas.
— De deal is al maanden rond.
Mijn vader keek weer naar zijn telefoon.
— Niet alleen dat.
Zijn stem werd lager.
— Ze hebben ook hun kredietlijn ingetrokken.
Mijn moeder fluisterde:
— Dat is onmogelijk.
Ik schoof mijn stoel rustig naar achteren.
Victoria keek naar mij.
— Waarom glimlach je?
Ik keek haar recht aan.
— Omdat ik net iets begreep.
Marcus fronste.
— Wat dan?
Ik pakte mijn telefoon weer op.
— Jullie vroegen net naar mijn bedrijf.
Mijn vader staarde me aan………………