De opportunist.

Ik stond langzaam op.

Dominique zag me.

Een korte glimlach.

Alsof alles precies volgens plan liep.

“Amara,” zei ze dramatisch. “Ik weet dat dit moeilijk voor je is.”

Ik liep naar voren.

De kerk volgde elke stap.

Toen ik naast haar stond, pakte ik rustig de microfoon.

Dominique fluisterde:

“Maak geen scène.”

Ik keek haar aan.

“Dat ben ik ook niet van plan.”

Ik draaide me naar de zaal.

“Voordat we verder gaan…”

Ik hield mijn telefoon omhoog.

“…moeten jullie iets zien.”

Ik projecteerde het scherm op de kerkmonitor.

De livestream.

Dominique die donaties vraagt.

“Help met de begrafeniskosten.”

Fluisteringen.

Ik tikte opnieuw.

De volgende afbeelding.

Het “Te koop” bord voor mijn moeders huis.

Daarna een screenshot van de verkoopdocumenten.

Ondertekend door Dominique.

Mijn stem bleef kalm.

“Het huis van mijn moeder werd gisteren te koop gezet.”

Mensen begonnen te murmelen.

De predikant fronste.

Dominique probeerde te lachen.

“Dit is ongepast—”

Ik klikte opnieuw.

Een bankoverzicht verscheen.

Donaties.

Duizenden dollars.

Overgemaakt naar een rekening op Dominique’s naam.

De kerk werd ineens heel stil.

Toen draaide ik me naar haar.

“Je zei dat mama dood was.”

Dominique’s gezicht werd bleek.

“Ze is dood.”

Ik knikte langzaam.

“Dat dacht ik ook.”

Ik keek naar de kerkdeuren.

“Tot ik haar vond.”

De deuren gingen open……………..

Lees verder op de volgende pagina.