Aller au contenu— Sophie! riep hij woedend. Wat heb je gedaan?!
Ik glimlachte terwijl ik naar het uitzicht vanuit mijn hotelkamer keek.
— Ik heb je een huwelijkscadeau gegeven.
— Ben je gek geworden?! Waar moeten we nu heen?!
— Dat is niet mijn probleem meer, Marc.
Hij ademde zwaar.
— Dat huis is van ons!
— Nee, zei ik rustig. Het was van mij.
Hij werd stil.
— Je hebt mijn leven vernietigd.
Ik lachte zacht.
— Nee. Jij hebt dat zelf gedaan toen je met mijn geld met een andere vrouw trouwde.
Aan de andere kant van de lijn begon Angélique te huilen.
— Sophie… luister… zei Marc plotseling zachter. We kunnen dit oplossen.
— Te laat.
— Ik heb niets meer!
— Precies.
Ik stond op en liep naar het raam.
— Vanaf vandaag moet je leven zoals de meeste mensen doen. Zonder mijn geld.
Hij fluisterde:
— Waar ben je?
Ik keek naar de skyline van de stad.
— Ergens waar jij me niet kunt bereiken.
Ik hing op.
Maar eerlijk gezegd…
Dat was nog niet eens het beste deel.
Want de volgende ochtend ontving Marc nog een bericht.
Niet van mij.
Van mijn advocaat.
De scheidingspapieren… en een rechtszaak voor fraude binnen mijn bedrijf.
Dat was het echte huwelijkscadeau.