precies op dat moment? Elena hield de tweeling stevig tegen zich aan, haar hart bonzend in haar borst. Haar armen trilden nog steeds van vermoeidheid, maar ze voelde een nieuwe vastberadenheid opkomen. Ze had nooit gedacht dat haar broers, Adrien en Lucien, daadwerkelijk zouden ingrijpen. Ze wist alleen dat ze machtig waren, maar dit… dit was anders.

Adrien stapte langzaam de kamer binnen, zijn blik scherp, maar niet vijandig. Lucien bleef dicht achter hem, zijn handen losjes gekruist.

“Victor,” begon Adrien, zijn stem koel maar streng, “het lijkt erop dat je een beslissing hebt genomen zonder overleg. Dit is niet zomaar een ‘tijdelijk ongemak’.”

Victor slikte en stak een hand uit naar Elena, alsof hij iets wilde zeggen. Maar hij werd stil toen hij de blik van Lucien ontmoette. Het was een blik van iemand die geen excuses accepteerde.

“Wat… wat bedoelen jullie?” stamelde Victor.

Lucien nam een stap naar voren, de kamer bijna volledig in beslag nemend met zijn aanwezigheid. “We weten wat er speelt. En we weten hoe je haar behandelt, hoe je denkt dat je zomaar beslissingen kunt nemen over haar en de kinderen. Dat stopt nu……………..

Lees verder op de volgende pagina.