Mijn handen begonnen te beven.

“Ze hebben alleen een volmacht,” fluisterde ik.

Marta knikte.

“Ja. Maar die volmacht geeft hen alleen tijdelijk beheer.”

Ik keek haar ongelovig aan.

“De eigendom blijft van mij.”

“Niet alleen dat,” zei Marta rustig.

Ze draaide een paar pagina’s verder en tikte op een andere paragraaf.

“Lees deze.”

Ik las de woorden langzaam.

En toen voelde ik iets dat ik sinds die middag niet meer had gevoeld.

Hoop.

“Als er misbruik wordt gemaakt van de volmacht,” las ik hardop, “vervalt deze automatisch en wordt de overdracht ongeldig verklaard.”

Marta glimlachte.

“En iemand die je uit je eigen huis zet terwijl je net uit het ziekenhuis komt… dat lijkt mij behoorlijk misbruik………………….

Lees verder op de volgende pagina.