Dr. Montenegro.

De meest meedogenloze zakenadvocaat van de stad.

Een koude rilling liep over Ricardo’s rug.

Voordat hij kon reageren, liep Elena al recht op hen af.

Ze glimlachte.

Een dodelijke glimlach.

— Ricardo, mijn liefste… wat een verrassing — zei ze zacht. — En jij moet Isabela zijn. Ik heb al veel over je gehoord.

Isabela verstijfde.

Ricardo voelde pure paniek opkomen.

Hoe wist ze dit?

Waarom was ze zo kalm?

Waarom keek de advocaat hem aan alsof hij al verloren had?

Maar de nachtmerrie begon pas echt.

Elena draaide zich plotseling om en maakte een klein gebaar naar het orkest.

De muziek stopte.

Alle lichten in de zaal richtten zich op het podium.

Elena liep langzaam naar voren, alsof ze elke stap had geoefend.

Ze pakte de microfoon.

— Dames en heren — zei ze terwijl haar stem door de zaal galmde — vanavond wil ik een heel speciale aankondiging doen.

De hele zaal keek naar haar.

Ricardo voelde hoe het zweet langs zijn rug liep.

— Ik wil graag mijn man en zijn… vriendin uitnodigen om naar het podium te komen.

Er ging een schok door de zaal.

Mensen begonnen te fluisteren.

Isabela’s gezicht werd bleek.

— Elena, laten we dit privé bespreken — fluisterde Ricardo wanhopig.

Maar Elena keek hem niet eens aan.

— Kom, Ricardo — zei ze luid. — Het publiek wacht.

Met trillende benen liep Ricardo naar het podium. Isabela volgde hem aarzelend.

Elena keek hen beiden rustig aan.

Toen knikte ze naar Dr. Montenegro.

De advocaat gaf haar een map.

Ze opende die langzaam.

— Velen van jullie kennen mijn man als een briljante zakenman — begon ze. — Een visionair. De man achter een van de snelst groeiende investeringsbedrijven van Europa.

Ricardo probeerde te glimlachen.

Maar Elena’s ogen waren ijskoud.

— Wat de meesten van jullie echter niet weten… is dat dit imperium nooit van hem was.

De zaal werd muisstil…………………

Lees verder op de volgende pagina.