De woorden hingen als een vallende hamer in de ruimte.

Er ging een schok door de zaal. Een tante liet haar vork vallen. De DJ drukte per ongeluk op een knop waardoor een zacht piepgeluid klonk.

Ik las door.

“‘De waardigheid van mijn vrouw is mijn nalatenschap. Wie haar schaadt, schaadt mij.’”

Ik vouwde het papier dicht en stopte het terug in de envelop. Pas toen hief ik mijn glas, alsof er niets bijzonders was gebeurd.

Een paar gasten applaudisseerden zelfs — uit ongemak, uit bewondering, uit onzekerheid. Je kon het niet onderscheiden.

Jennifer fluisterde iets naar haar kersverse echtgenoot, haar ogen glanzend van medeleven. Zij wist van niets; dat zag ik meteen.

Maar Pamela…

Pamela stond op, haar stoel schrapend over de vloer. “Dit is absurd,” zei ze hardop. “Dit is een valstrik. Jij probeert ons te vernederen!”

“Zoals jullie mij hebben vernederd?” vroeg ik zacht…………

Lees verder op de volgende pagina