Waarom?

Ik begon dozen door te zoeken. Oude papieren. Brieven.

In een lade, onder vergeelde garantiebewijzen, vond ik een envelop met mijn naam erop.

Winslow.

Mijn handen trilden toen ik hem opende.

Mijn lieve meisje,

Als je dit leest, weet ik dat ik er niet meer ben om je uit te leggen waarom ik sommige keuzes heb gemaakt.

Je hebt me vaak gevraagd waarom we geen nieuwe kleren konden kopen. Waarom we nooit op vakantie gingen. Waarom ik altijd zei: “Nu even niet.”

Ik heb elke keer een klein stukje van mezelf moeten inslikken wanneer ik dat zei.

Maar ik moest zeker weten dat je me nooit nodig zou hebben uit angst. Dat je nooit bij me zou blijven omdat je dacht dat er niets anders was.

Ik wilde dat je sterk werd. Dat je leerde dat waarde niet in spullen zit, maar in karakter. Dat je wist hoe het voelt om iets te verdienen, om te sparen, om te dromen zonder afhankelijk te zijn van rijkdom.

Het geld was er. Altijd. Maar het was niet voor toen. Het was voor later.

Voor wanneer ik er niet meer ben om je te beschermen.

Je denkt misschien dat ik niet was wie je dacht dat ik was.

Maar ik was precies wie ik wilde zijn: jouw grootvader.

En dat was genoeg.

— Bram

De brief viel uit mijn handen.

Ik huilde niet luid.

Ik brak stil.

Al die jaren had ik gedacht dat hij tekortschoten was. Dat hij ons iets niet kon geven.

Maar hij had mij iets veel groters gegeven dan geld.

Veerkracht.

En veiligheid voor de toekomst.

De volgende dagen leefde ik in een vreemde combinatie van rouw en ontdekking. Ik ontmoette een financieel adviseur. Ik liet me alles uitleggen.

Het bedrag was zelfs groter dan de bank had genoemd. Zijn investeringen waren doorgegroeid.

Maar dat was niet het enige geheim.

Een week later belde Ms. Greaves opnieuw.

— Er is nog iets wat u moet weten…………..

Lees verder op de volgende pagina.