Eerst wil ik dat iedereen erbij is,” zei ik, kalm maar vastberaden.

Vionna trok een wenkbrauw op, zichtbaar geïrriteerd door mijn toon, maar nieuwsgierig genoeg om te blijven staan. Ik liep naar de hal en riep: “Sarelle, Aurelia, willen jullie alsjeblieft even naar de woonkamer komen?”

Aurelia kwam langzaam binnen, één hand steunend tegen haar onderrug, de andere beschermend over haar buik. Ze was nog moe, maar ik zag meteen dat ze wist dat dit moment belangrijk was. Sarelle kwam erachteraan, met een slaperig gezicht en half opgegeten granenreep, alsof dit allemaal onnodige drama was.

Ik zette het ingepakte doosje op de salontafel. De blauwe strik glansde nog een beetje in het ochtendlicht.

“Wat is dit?” vroeg Sarelle meteen. “Soms koop je cadeautjes, soms doe je zo raar.”

“Dit,” zei ik, “is een cadeau voor ons gezin.”

Vionna’s gezicht klaarde op, alsof ze dacht dat ik me op het punt stond te verontschuldigen met een mooie verrassing. “O, dat is lief van je, schat. Ik wist dat je gisteren gewoon moe was.”

Ik ademde diep in. “Voordat iemand iets opent, wil ik iets duidelijk maken.”

Ik keek naar Aurelia, vervolgens naar Vionna.

“Aurelia kwam hier om ons te verrassen. Ze is zeven maanden zwanger. Mijn dochter. Mijn kleinkind. Ze wilde tijd met haar familie doorbrengen.”

Vionna schudde licht haar hoofd, alsof ze al wist waar dit naartoe zou gaan maar hoopte het te stoppen. “Het was allemaal een misverstand. Ik wilde—”

“Nee,” onderbrak ik haar. Mijn stem bleef laag, maar de woorden sneden harder dan geschreeuw. “Het was geen misverstand. Je hebt haar verteld dat er geen bed beschikbaar was. Dat alle kamers bezet waren. Dat de bank kapot was.”

Ik wees richting de gang. “Dus sliep ze op een luchtmatras. In mijn huis. Terwijl er een gastenkamer met een opgemaakt bed klaarstond. Mét een wiegje. Dat heb ik zelf gedaan, weken geleden.”

Aurelia keek naar de grond, haar wimpers nat. Ze probeerde sterk te blijven, zoals altijd. Ik legde een hand op haar schouder om haar te laten weten dat dit niet haar gevecht was. Het was het mijne…………

Lees verder op de volgende pagina