Aller au contenuDie nacht sliep hij in het logeerbed. Of misschien sliep hij niet. Het deed er niet toe.
Twee weken later tekenden we de papieren.
Drie maanden later verhuisde ik naar een kleiner appartement, dichter bij mijn werk, met ramen die ’s ochtends licht binnenlieten zonder toestemming te vragen.
Ik hoorde dat Marianne hem had verlaten. Te veel drama. Te weinig mysterie.
Soms zie ik Ethan nog, op sociale media. Quotes over ‘lessen’ en ‘groei’.
Ik glimlach dan.
Want ik heb niets gewonnen.
Maar ik heb mezelf teruggekregen.
En dat…
dat is altijd genoeg.