Geen antwoord.

Mijn vader nam het over.

“Dit is kinderachtig. Familie is familie.”

Ik keek hem recht aan.

“Familie is verantwoordelijkheid. Geen investering met verwacht rendement.”

Ashley rolde met haar ogen.

“We maken allemaal moeilijke keuzes, Claire. Jij koos de Marine. Wij kozen New York.”

“En vandaag,” zei ik rustig, “kies ik rust.”

Mijn weddingplanner — een voormalige collega uit de Marine — stapte discreet dichterbij.

“Ik denk dat het tijd is,” zei ik zacht tegen mijn ouders. “Dit is geen scène. Geen confrontatie. Gewoon een grens.”

Mijn vader werd rood.

“Je gaat ons eruit laten zetten? Op je eigen bruiloft?”

Ik glimlachte licht.

“Jullie hebben me ooit achtergelaten op mijn achttiende verjaardag. Zonder taart. Met een koffer. Dit is milder…………

Lees verder op de volgende pagina.