—

Hij stond daar.

Uitgeput.

Bleek.

Maar… opgelucht.

—

“Je bent terug,” zei hij zwak.

—

Ze keek hem aan.

Rustig.

Bijna… te rustig.

—

“Ik ook,” antwoordde ze.

—

Hij wilde iets zeggen.

Misschien een excuus.

Misschien een leugen.

—

Maar toen zag hij de papieren in haar hand.

—

Zijn gezicht veranderde………….

Lees verder op de volgende pagina.