Want dit was nog niet het moment.
Niet helemaal.
“Je denkt dat dit alleen om fraude gaat?” zei ik zacht.
Hij fronste.
“Wat bedoel je?”
Ik haalde diep adem.
En toen zei ik het.
Langzaam.
Duidelijk.
“North Meridian LLC…”
Zijn ogen versmalden zich.
“…is geen lege vennootschap.”
Een stilte.
“…het is een gecontroleerde entiteit.”
Zijn gezicht verstijfde.
“Door wie?” vroeg hij.
Ik keek hem recht aan.
“Door de autoriteiten.”
Alles stopte.
Letterlijk alles.
Mai liet een stap achteruit.
“Dat is niet mogelijk,” fluisterde ze.
Maar ik knikte.
“Achttien maanden geleden,” zei ik,
“toen de eerste verdachte facturen opdoken…”
Ik hield even pauze.
“…heb ik niet alleen gerapporteerd.”
Ik keek Hoàng aan.
“…ik heb meegewerkt.”
Zijn adem stokte.
Hij begreep het nu.
Of tenminste…
genoeg.
“Je hebt ons gebruikt,” zei hij langzaam.
Ik keek hem aan.
Lang.
“Zoals jullie mij hebben gebruikt?” vroeg ik rustig.
Geen woede.
Alleen waarheid.
De sirènes waren nu luid.
Auto’s stopten voor de ingang.
De poort ging open.
Agenten stapten uit.
Snel.
Gecontroleerd.
De gasten weken achteruit.
De perfecte ceremonie…
veranderde in een scène van stilte en spanning.
Hoàng probeerde iets te zeggen.
Maar twee agenten stonden al naast hem.
“Hoàng Nguyễn?” vroeg één van hen.
Hij antwoordde niet.
Hij hoefde niet.
Ze wisten het al.
Mai werd ook benaderd……………..

Lees verder op de volgende pagina.