“Waarom zou ik je vertrouwen?”
Jack haalde diep adem.
“Omdat ik een fout heb gemaakt. Een enorme fout. En ik ga die rechtzetten — wat het ook kost.”
Hij stond op, trok zijn jas uit en legde die voorzichtig over de baby’s om hen te beschermen tegen de koude lucht.
“Jullie horen niet hier op de vloer,” zei hij zacht.
Lisa’s ogen vulden zich opnieuw met tranen — maar deze keer waren het geen tranen van wanhoop.
Voor het eerst in lange tijd was er hoop.
Jack belde onmiddellijk zijn assistent, regelde een privéchauffeur en annuleerde al zijn afspraken. Zaken konden wachten.
Zijn leven had zojuist een andere richting genomen.
Terwijl hij naast Lisa bleef zitten, besefte hij dat rijkdom niet lag in zijn hotels, zijn geld of zijn status — maar in de tweede kans die hij nu had gekregen.
Een kans om vader te zijn.
En dit keer zou hij niet wegkijken.