Ze keek naar de ring, haar stem hees. „Ze zei dat die ring het enige bewijs was dat hij ooit bestaan had. Een erfstuk dat haar niet toebehoorde, maar dat ze toch mocht houden.”

Gael’s keel werd droog. Het erfstuk. Het tweede exemplaar van dezelfde ring… het exemplaar waarvan zijn grootvader vertelde dat het „gestolen” was.

Hij fluisterde: „Je zei dat je moeder in wijnhuizen werkte. Waar precies?”

Lucía keek hem aan, verbaasd dat hij dat detail onthouden had. „In Rioja. Rond 1999, 2000. Ze werkte als seizoensarbeider in verschillende domeinen. Ze heeft me vaak verteld hoe ze verliefd was geworden op iemand, maar dat die liefde onmogelijk was. Daarna verhuisde ze naar Barcelona, zwanger van mij.”

Alle lucht leek weg te trekken uit Gaels longen.

1999.

Het jaar waarin hij en Amelia een korte pauze hadden genomen… een periode waarvan hij altijd had gedacht dat Amelia gewoon rust wilde nemen bij haar familie.

Maar had er méér achter gezeten?

Lucía keek hem aan en vroeg: „Bent u in die tijd ooit in Rioja geweest?”

Gael knipperde. „Ik woonde er toen. Mijn domein lag in Haro…………….

Lees verder op de volgende pagina