Een map.

Nieuwsgierig opende ik hem.

Bankafschriften.

Mijn naam stond erop. Mijn overschrijvingen. Elke maand. Keurig opgelijst. Daarnaast… notities. Data. Bedragen. En opmerkingen in het handschrift van mijn moeder.

“Nieuwe keuken — volgende maand weer vragen.”

“Trevor helpen met auto — zeg dat het dringend is.”

“Vakantie — zeg dat schuldeiser dreigt.”

Mijn handen begonnen te trillen.

Ik liep terug naar de woonkamer en legde de map op tafel.

“Jullie hebben me gepland,” zei ik. “Zoals een bankrekening.”

Trevor werd bleek. “Je snuffelt in haar spullen?”

Mijn moeder keek niet eens verrast. Alleen geïrriteerd.

“Wat wil je nu? Medelijden?”

Ik ademde diep in.

“Nee. Ik wil afsluiten.”

Ik pakte mijn laatste doos.

Maar voor ik vertrok, draaide ik me nog één keer om……….

Lees verder op de volgende pagina.