…Het geluid was scherp.
Ping.
Toen nog één.
Ping. Ping. Ping.
Binnen enkele seconden vulde de ruimte zich met meldingen.
Benjamin fronste.
“Wat is dit voor spel?” sneerde hij.
Maar hij pakte toch zijn telefoon.
Zijn gezicht veranderde.
Niet dramatisch.
Niet meteen.
Eerst lichte irritatie.
Toen verwarring.
Daarna… kleurverlies.
Lilith keek over zijn schouder mee. Haar glimlach verdween.
Aan de andere kant van de tafel begon zijn vader nerveus te scrollen. Zijn moeder liet haar telefoon bijna vallen.
Ik vouwde mijn handen rustig voor me.
“Open de envelop,” zei ik zacht.
Benjamin scheurde hem open.
Binnenin lagen drie documenten.
Een officiële kennisgeving van ontbinding.
Bankbevestigingen.
En een eigendomsoverdracht.
Zijn ogen vlogen over de papieren.
“Dit is niet mogelijk,” fluisterde hij.
“Oh, maar wel,” antwoordde ik.
Ik draaide me naar de tafel.
“Voor iedereen die het nog niet begrepen heeft: om 20:03 vanavond zijn alle gezamenlijke rekeningen bevroren.”
Een collectieve ademhaling.
“De holdingstructuur is ontmanteld,” vervolgde ik. “De investeringen zijn teruggetrokken. En de persoonlijke borgstellingen… vervallen.”
Benjamin keek me aan alsof hij me voor het eerst zag………….

Lees verder op de volgende pagina.