Aller au contenuJulian bleef midden in de hal van het restaurant staan.
Zijn handen trilden terwijl hij naar het scherm van zijn telefoon staarde.
De afbeelding was duidelijk.
Te duidelijk.
Een clausule uit zijn contract bij Sterling Media.
Morele clausule.
En het deel dat in rood was gemarkeerd…
liet geen ruimte voor interpretatie.
“In geval van gedrag dat de reputatie van het bedrijf of de familie Sterling schaadt, behoudt het bestuur zich het recht voor om onmiddellijke beëindiging van het contract, intrekking van alle voordelen en bevriezing van financiële activa door te voeren.”
Zijn keel werd droog.
Hij herinnerde zich niet eens dat hij dit ooit had ondertekend.
Maar natuurlijk had hij dat gedaan.
Jaren geleden.
Toen hij nog probeerde indruk te maken.
Toen Elena nog… belangrijk voor hem was.
“Julian… wat gebeurt er?” vroeg Sienna achter hem.
Haar stem klonk onzeker.
Voor het eerst.
Hij draaide zich niet om.
“Ga naar huis,” zei hij kort.
“Wat? Nee, ik—”
“NU, Sienna.”
Ze viel stil.
Hij hoorde haar hakken langzaam wegstappen.
En toen was hij alleen.
Voor het eerst in lange tijd…
echt alleen.
Buiten was de nacht koud.
Manhattan bruiste zoals altijd, maar voor Julian voelde het alsof alles stil stond.
Hij probeerde opnieuw zijn bankapp te openen.
Toegang geweigerd.
Nog een keer.
Geblokkeerd.
Zijn ademhaling versnelde.
Dit was geen dreigement.
Dit was al gebeurd.
Hij belde Elena.
Geen antwoord.
Nog een keer.
Direct naar voicemail.
Toen typte hij:
“Wat is dit? Bel me NU.”
Geen reactie………………….