Het contract waar Holstrom Dynamics op draaide.

Richard vervolgde:

“Onze raad heeft vanochtend vergaderd.”

Ik wachtte.

“Volgens clausule 47B moeten we de samenwerking herzien.”

Mijn koffie stond nog onaangeroerd op het aanrecht.

“Begrijpelijk.”

Hij zuchtte.

“Eerlijk gezegd hebben we nooit met iemand anders gewerkt dan met jou.”

Dat was waar.

Ik kende hun CEO.

Hun juridische team.

Zelfs hun kinderen.

Relaties bouw je niet in spreadsheets.

Je bouwt ze in tijd.

“Wat gaan jullie doen?” vroeg ik.

Hij antwoordde direct.

“We wachten tot morgen.”

“Waarom?”

Zijn stem werd zachter.

“Omdat we hopen dat Holstrom zijn fout herstelt.”

Om 9:40 begon de vergadering van de raad van bestuur.

Dat hoorde ik later.

Het eerste halfuur ging over kostenbesparingen.

Over nieuwe strategie.

Over “efficiëntie”.

Tot iemand van de juridische afdeling een map op tafel legde.

“Er is een probleem.”

De nieuwe CEO, Marcus Cross, zou hebben gevraagd:

“Wat voor probleem?”

De jurist had alleen twee woorden gezegd.

“Clare Dawson.”

Blijkbaar begreep Cross het eerst niet.

Dus legde iemand het contract op tafel.

En wees naar sectie 47B.

Toen naar de regel waar mijn naam stond.

Volgens de assistente werd het daarna heel stil.

“Hoe groot is dat contract?” had Cross gevraagd.

“472 miljoen dollar.”

De assistente vertelde me later dat hij letterlijk wit werd.

Om 10:12 ging mijn telefoon opnieuw.

Dit keer was het Marcus Cross.

Ik liet hem drie keer overgaan voordat ik opnam.

“Dawson.”

Zijn stem klonk anders dan gisteren.

Voorzichtiger.

“Clare… dit is Marcus Cross.”

“Ik weet wie u bent.”

Hij zweeg even.

Toen zei hij:

“Er lijkt een misverstand te zijn gebeurd.”

Ik keek naar mijn laptop………………

Lees verder op de volgende pagina.