— Nee.

Toen haalde ik nog iets uit mijn tas.

Een envelop.

Dezelfde envelop die Leah mij drie dagen eerder had gegeven.

Matthew’s ogen werden groter.

— Wat is dat?

Ik legde het papier op tafel en schoof het naar hem toe.

— Lees het.

Hij keek ernaar.

Zijn lippen bewogen terwijl hij de eerste regels las.

Langzaam werd zijn gezicht bleek.

Samantha fluisterde:

— Matthew… wat staat daar?

Hij antwoordde niet.

Dus zei ik het zelf.

— Het is een verklaring van de bank.

Ik tikte op het document.

— Leah merkte dat je mij steeds onderbrak tijdens de afspraken.

— Ze vond dat verdacht.

Matthew keek op.

— Dus heeft ze na ons laatste bezoek een interne controle gestart.

Ik zag het moment waarop hij het begon te begrijpen.

— En weet je wat ze ontdekten?

Niemand zei iets.

— Dat de lening niet alleen op mijn naam staat.

Zijn stoel schoof een paar centimeter achteruit.

— Dat… dat klopt niet……………….

Lees verder op de volgende pagina.