En begon te lezen.
« Mijn lieve Elena,
Als je dit leest, betekent het dat ik er niet meer ben… en dat je sterker bent geworden dan je zelf denkt.
Er zijn dingen die ik je nooit heb kunnen vertellen. Niet omdat ik je niet vertrouwde… maar omdat ik je wilde beschermen.
Varga Mobile is niet alleen een bedrijf. Het is een veld vol belangen, macht… en gevaar.
Vertrouw niet iedereen. Zelfs niet degenen die dichtbij staan.
Maar vertrouw op jezelf. Jij hebt iets wat geen enkele van hen heeft: een hart dat niet te koop is.
En onthoud… rijkdom is niets zonder waardigheid.
Ik ben trots op je.
Papa. »
Mijn zicht werd wazig.
Tranen.
Maar geen zwakte.
Dit keer… waren het tranen van kracht.
Ik sloot de brief langzaam.
— Hij wist dat dit zou gebeuren… fluisterde ik.
Dr. Meier knikte.
— Je vader zag meer dan hij liet blijken.
Ik leunde achterover.
Ademde diep in.
— Dan ga ik afmaken wat hij begonnen is.
En dat deed ik.
Maanden gingen voorbij.
Ik herstructureerde het bedrijf.
Verwijderde corrupte partners.
Investeerde in nieuwe technologieën.
Maar vooral…
ik veranderde de cultuur.
Geen angst meer.
Geen geheimen.
Alleen verantwoordelijkheid.
En langzaam…
begon Varga Mobile opnieuw te groeien.
Sterker dan ooit.
Wat Julian betreft…
Hij probeerde terug te komen.
Natuurlijk.
Berichten.
Excuses.
Verklaringen.
« Ik heb een fout gemaakt. »
« Geef me nog één kans…………..