**Een nieuw begin**

De stilte in huis voelde anders die avond. Niet langer zwaar en beklemmend, maar voorzichtig… alsof het huis zelf probeerde te herstellen van wat er was gebeurd.

Mark zat naast Clara op het bed en hield haar hand stevig vast. Haar huid was nog gevoelig, maar haar ademhaling was rustiger geworden. De angst in haar ogen was niet volledig verdwenen, maar er was iets anders bij gekomen… een sprankje vertrouwen.

“Ik had dit nooit mogen laten gebeuren,” zei Mark zacht.

Clara schudde langzaam haar hoofd. “Je wist het niet… je probeerde alleen voor ons te zorgen.”

Maar diep vanbinnen wist Mark dat dat niet genoeg was. Zorgen voor iemand betekende niet alleen geld voorzien of hulp inschakelen. Het betekende aanwezig zijn, luisteren… zien wat er echt gebeurde.

Die nacht sliep hij nauwelijks. Hij bleef wakker, luisterend naar Clara’s ademhaling, alsof hij zeker wilde zijn dat ze er nog was, veilig naast hem.

**De dagen erna**

De volgende ochtend begon rustig. Mark had zijn telefoon uitgezet en een bericht gestuurd naar zijn werk dat hij een paar dagen vrij zou nemen. Voor het eerst in lange tijd koos hij bewust voor zijn gezin………..

Lees verder op de volgende pagina.