“Zijn vorige verloofde vertrok drie weken voordat ze zouden trouwen.”

Mijn vingers drukten het papier harder vast.

Ik las verder.

“De reden was niet ontrouw.”

“Niet geld.”

“Niet een andere man.”

Mijn hart bonkte in mijn borst.

De volgende zin was onderstreept.

“Ze vertrok omdat ze bang voor hem werd.”

Ik voelde mijn keel droog worden.

Op dat moment ging de voordeur open.

Benjamin.

— Ik ben terug! riep hij vrolijk vanuit de gang.

Ik vouwde de brief instinctief dicht.

Mijn hart sloeg nog steeds te snel.

— In de keuken! riep ik terug.

Hij kwam binnen met dezelfde warme glimlach die me anderhalf jaar geleden had laten smelten.

Hij sloeg zijn armen om mij heen.

— Ons eerste huis samen, zei hij blij.

Ik dwong mezelf te glimlachen.

— Ja…

Hij keek naar de dozen.

— Klaar om alles uit te pakken?…………..

Lees verder op de volgende pagina.