Mijn handen begonnen te trillen nog voordat ik de eerste alinea volledig had gelezen.

De brief was geschreven met de hand.

Netjes.

Zorgvuldig.

Maar de woorden… waren zwaar.

“Als je dit leest, betekent het dat Benjamin je heeft gevraagd met hem te trouwen.”

Ik slikte.

Ik keek even naar de deur van het appartement, bang dat hij elk moment zou binnenkomen.

Toen las ik verder.

“Ik schrijf deze brief niet om je bang te maken. Ik schrijf hem omdat niemand mij destijds heeft gewaarschuwd.”

Mijn hart sloeg sneller.

“Benjamin kan een geweldige man lijken. En soms is hij dat ook. Maar er zijn dingen over mijn zoon die je moet weten voordat je besluit hier echt te blijven.”

Een koude rilling liep over mijn rug.

Ik draaide de pagina om.

Daar stond een lijst.

Geen beschuldigingen.

Geen drama.

Gewoon… feiten.

“Dit is niet zijn eerste verloving.”

Mijn adem stokte.

Ik wist dat hij eerder relaties had gehad, maar…………..

Lees verder op de volgende pagina.