In stilte opende Isabella een versleutelde back-upschijf die ze ooit had aangemaakt — een waar Julian niets van wist.
Binnenin: transactierapporten, schijnbedrijven, vervalste vrachtmanifesten, interne audits die Julian had laten vernietigen.
Ze huurde een topadvocaat in: Michael Cross. Ze dacht dat reputatie gelijk stond aan loyaliteit.
Binnen enkele dagen wist ze beter.
Telefoontjes werden vertraagd. Verzoeken fout ingediend. Informatie lekte weg.
Iemand hield Julian op de hoogte.
De stress werd ondraaglijk. Op een avond zakte Isabella thuis in elkaar. In het ziekenhuis werd ernstige zwangerschapsvergiftiging vastgesteld. Haar leven — en dat van haar ongeboren kind — hing aan een zijden draad.
Die nacht verscheen er een vrouw aan haar bed.
Julian’s moeder.
Eleanor Monroe had Isabella nooit gemogen. Maar terwijl ze daar stond en zag hoe haar ongeboren kleinkind vocht om te overleven, was haar stem vast.
“Mijn zoon is te ver gegaan,” zei Eleanor. “En ik zal hem niet langer beschermen.”
Toen Isabella weer bij bewustzijn kwam, pleegde Eleanor één telefoontje.
En ergens anders in de stad opende een man genaamd Noah Kline een dossier dat hij al jaren bewaarde.
Want Julian Monroe bedroog niet alleen zijn vrouw.
Hij plunderde zijn eigen bedrijf.
En de waarheid zou naar buiten komen — of Isabella dat nu nog zou meemaken of niet.
Wie was Noah Kline?……………..