De steen raakte de muur met een doffe klap. Stof dwarrelde naar beneden. Oliver hoestte, maar sloeg nog een keer. En nog een. Na enkele minuten brokkelde een stuk pleister weg en kwam er een smalle opening tevoorschijn.

Achter de muur zat een oude nis.

Zijn adem stokte.

Binnenin lag een metalen kistje, bedekt met roet en spinnenwebben. Het was zwaar. Te zwaar om leeg te zijn. Met bevende handen trok Oliver het naar zich toe en zette het op de vloer.

Het slot was verroest, maar gaf mee na een paar ferme tikken.

Het deksel ging open.

Binnenin lagen documenten, zorgvuldig gebundeld, en daaronder… geld. Veel geld. Oude bankbiljetten, netjes verpakt, samen met een leren map en een kleine fluwelen doos.

Oliver staarde alsof hij droomde.

Dit was geen toeval.

Hij pakte de map en sloeg haar open. De papieren waren vergeeld, maar leesbaar. Het waren eigendomsaktes, bankafschriften, en een handgeschreven brief.

Zijn hart bonkte toen hij de eerste zin las.

“Aan degene die dit vindt — als jij hier bent gebleven, dan heb je meer loyaliteit getoond dan wie dan ook……………..

Lees verder op de volgende pagina.