‘Oké, broeders,’ zei hij met een glimlach, ‘we moeten haar een naam geven die past bij iemand die sterker is dan ze eruitziet. Iemand die niet opgeeft, zelfs als het leven hard is.’
We dachten even na.
Toen zei Mathis plotseling:
‘Wat denken jullie van Kleine Vlam? Een vlammetje dat zelfs in het donker blijft branden.’
Lina keek naar haar handen, waarin haar speelgoedmotor lag, en toen naar ons.
‘Kleine Vlam…’ fluisterde ze. Het leek alsof ze het woord proefde.
‘Ik vind het mooi.’
‘Dan is het officieel,’ zei ik plechtig. ‘Vanaf vandaag ben jij Lina “Kleine Vlam” Morel. Lid van onze familie.’
De kleine glimlach die toen op haar gezicht verscheen… die had de hele wereld kunnen verlichten.
—
Een onverwachte dag vol warmte
De uren die volgden waren gevuld met iets dat het ziekenhuis lang niet had gezien: gelach.
Lina wilde alles weten.
‘Hoe snel rijden jullie?’
‘Maken motoren veel lawaai?’
‘Hebben jullie ooit iemand gered?’
‘Worden jullie nooit bang op de weg?’
Wij vertelden haar verhalen — de veilige versies, natuurlijk — verhalen over lange ritten langs rivieren, kampeernachten onder de sterren, motortochten om geld in te zamelen voor goede doelen.
Niets gewelddadigs, niets duisters. Alleen het mooie deel van vrijheid, broederschap en zorg.
‘Mag ik jullie motoren zien?’ vroeg ze uiteindelijk, een sprankje kinderlijke nieuwsgierigheid in haar stem.
Élodie, de verpleegster, keek ons snel aan — een blik die zowel hoopvol als bezorgd was.
‘Als het heel kort is,’ zei ze. ‘En als we haar goed inpakken.’
Tien minuten later zat Lina in een zachte rolstoel, een warm dekentje om haar heen, haar kleine plastic motor stevig tegen haar borst gedrukt. We reden langzaam naar buiten, tegen het ritme van de ziekenhuisgeluiden in.
Toen de automatische deuren opengingen en het zonlicht haar raakte, hield ze haar adem in.
Onze motoren stonden in een rij geparkeerd. Groot, glimmend, indrukwekkend — en helemaal niet zo intimiderend als ze had verwacht.
Ik startte mijn motor zachtjes, niet te luid. De diepe brom liet haar ogen oplichten………….