De envelop voelde zwaar in mijn handen.

Karen zat nog steeds op de stoep, haar gezicht zo bleek dat het bijna grijs leek. Haar vingers trilden.

“Lees het,” fluisterde ze.

Ik haalde langzaam de brief uit de envelop.

Het papier was dik, duidelijk door mijn vader zelf gekozen. Zijn handschrift herkende ik meteen.

Sterk. Netjes. Onmiskenbaar van hem.

Ik begon te lezen.

“Karen,

Ik ken je heel goed. Misschien zelfs beter dan je denkt.

Daarom heb ik besloten één ding voor je te doen.

Ik geef je een kans.

Een kans om te bewijzen dat ik me misschien toch in je heb vergist.

Onder het reservewiel van mijn Shelby ligt deze envelop. Als jij dit leest, betekent dat dat je het juiste hebt gedaan: het enige wat ik je gevraagd heb.

Namelijk wachten.

Wachten tot na mijn begrafenis voordat je ook maar iets van mijn bezittingen verkoopt.

Als je dat hebt gedaan, dan betekent het dat je mij — en mijn zoon — genoeg respect hebt getoond.

In dat geval hoort wat er in deze envelop zit jou toe.”

Ik voelde mijn hart sneller slaan.

Karen keek me met grote ogen aan.

“Lees verder,” fluisterde ze haastig.

Ik vervolgde.

“Maar als je deze brief leest omdat je mijn auto onmiddellijk hebt verkocht… dan betekent dat dat ik helaas gelijk had.”

Ik keek kort naar Karen.

Ze kneep haar ogen dicht.

Ik ging verder.

“In dat geval is deze envelop niet voor jou.

Hij is voor mijn zoon.

En hij bevat bewijs van iets wat ik al een tijdje vermoed.”

Ik voelde mijn maag samenknijpen.

De brief ging verder.

“De sleutel van mijn kluisje bij First Heritage Bank zit in deze envelop. In dat kluisje liggen documenten, bankafschriften en opnames die duidelijk maken dat er de afgelopen twee jaar geld van mijn rekeningen is verdwenen.”

Karen begon te schudden.

“Dat is niet waar,” mompelde ze.

Maar ik was nog niet klaar met lezen.

“Als je dit leest omdat Karen de Shelby meteen heeft verkocht, dan weet je dat mijn vermoedens waarschijnlijk kloppen.

Ga naar de bank. Open het kluisje. Alles wat je nodig hebt om jezelf te beschermen — en om de waarheid te kennen — ligt daar…………………

Lees verder op de volgende pagina.