Hij legde een foto op tafel van een groot golden retriever die vrolijk naar de camera keek.

“Die hond betekent alles voor haar,” vervolgde Victor. “Hij was haar steun nadat haar moeder was overleden.”

Derek keek naar de foto en glimlachte zwak.

“Ik ben blij dat hij oké is.”

Victor keek hem een paar seconden stil aan.

“Toen het dierenasiel me vertelde wie hem had gered,” zei hij, “ben ik informatie gaan zoeken. En toen hoorde ik over jouw medische situatie.”

Derek voelde zijn moeder naast hem verstijven.

“Het spijt me,” zei Victor. “Maar ik hoorde ook dat je een operatie nodig hebt… een operatie die bijna niemand kan betalen.”

De keuken werd stil.

Derek keek naar de tafel. “Het is oké,” zei hij zacht. “We proberen gewoon… dag voor dag te leven.”

Victor stond langzaam op.

“Derek,” zei hij, “gisteren heb je het leven van mijn dochter haar beste vriend gered. Zonder na te denken over jezelf.”

Hij haalde een map uit zijn tas en schoof die over de tafel.

“In deze map staan documenten voor een ziekenhuis in Boston. De beste specialisten voor jouw aandoening.”

Derek fronste. “Waarom laat u mij dit zien?”

Victor glimlachte……………

Lees verder op de volgende pagina.