De eetkamer bij Cheryl thuis was gevuld met stemmen en gelach. Op tafel stonden schalen met pasta, geroosterde kip en vers brood dat ze trots zelf had gebakken. De gelegenheid was bijzonder: een gezamenlijk verjaardagsdiner voor Daniel én zijn jongere zus Margaret.
Alles leek feestelijk en gewoon… tot het moment van de cadeaus kwam.
Cheryl stond op, met een brede glimlach en een grote witte envelop in haar handen. Ze sprak met een stem die net iets te luid klonk:
« Ik heb iets bijzonders voor mijn lieve zoon. Iets wat hij al heel lang nodig heeft. »
Nieuwsgierige blikken gingen rond. Sommigen verwachtten misschien een reisvoucher, een horloge of iets zakelijks. Daniel opende de envelop langzaam. Zijn gezicht verstijfde……..
