Mijn maag draaide om.
Wat voor plan?
De persoon aan de telefoon zei iets langer dit keer, en Grant lachte kort.
“Ja, een internaat. Precies. Een heel goed internaat. Zwitserland misschien. Of Engeland. Meredith zal denken dat het hun toekomst is, hun opleiding… maar eigenlijk geeft het mij eindelijk vrijheid.”
Ik voelde alsof de vloer onder mijn voeten verdween.
Hij wilde onze kinderen wegsturen. Niet omdat het beter voor hen was… maar omdat hij zijn leven zonder hen wilde.
Grant liep door de kamer terwijl hij verder sprak.
“En als ze daar eenmaal zijn, kan ik eindelijk doen wat ik wil. Reizen. Investeren. Misschien zelfs verhuizen.”
Een lange stilte volgde.
Toen zei hij iets dat me nog harder raakte.
“En misschien… opnieuw verliefd worden.”
Die woorden sneden dieper dan alles daarvoor.
Ik kon niet langer stil blijven staan.
Mijn hand draaide langzaam de deurklink om.
De deur ging open.
Grant stond midden in de kamer met zijn telefoon in de hand. Toen hij me zag, werd zijn gezicht lijkbleek……………