Aller au contenuLater hoorden we de waarheid.
Ze was geen nanny.
Ze was geen zestig.
Ze had drie identiteiten.
En ze werkte voor een illegale adoptiering die zich richtte op gezinnen zonder familie, zonder vangnet, zonder toezicht.
“Perfecte doelen,” zei de rechercheur zacht.
Die nacht sliepen mijn zonen tussen Mark en mij in. Niemand deed een oog dicht.
En ik weet nu één ding zeker:
Ik zal mezelf nooit meer vergeven als ik ooit weer denk dat ik overdreven voorzichtig ben.
Want soms…
is intuïtie het enige dat tussen je kinderen en het kwaad staat.