Aller au contenuEen uur later reden de politieauto’s weg.
De buren staarden.
Ik stond nog steeds in mijn deuropening, alsof mijn brein moeite had om bij te benen wat er net was gebeurd.
Die middag zat ik met mevrouw Callahan aan mijn keukentafel.
“Waarom?” vroeg ik opnieuw.
Ze glimlachte.
“Omdat ‘Always’ niet alleen over een huwelijk gaat,” zei ze. “Het gaat over wie je blijft, zelfs wanneer niemand kijkt.”
Ik keek naar mijn kinderen die in de woonkamer speelden.
Zestig dollar.
Dat was wat die wasmachine me had gekost.
Maar wat eruit viel… veranderde alles.
Niet alleen financieel.
Maar omdat mijn kinderen die ochtend iets zagen wat belangrijker was dan geld.
Dat eerlijkheid soms angstaanjagend kan zijn.
Maar uiteindelijk… thuiskomt