Ik keek haar aan zonder te spreken. Die woorden waren zo bekend. Ik hoorde ze ooit tegen mij, in dezelfde toon, dezelfde koude stilte erna. Maar ik wilde geen „ik zei het toch“ uitspreken. Daar had niemand iets aan.

„Maar waarom denk je dat dit mij meer aangaat dan ik denk?“ vroeg ik.

Stacey slikte hoorbaar. „Omdat hij hetzelfde doet met jouw dochters.“

Mijn lichaam verstijfde. „Wat bedoel je precies?“

„Niet… niet iets gevaarlijks,“ haastte ze zich te zeggen. „Maar hij manipuleert ze. Hij zegt dat jij geen tijd hebt voor hen, dat jij geen toekomst kunt bieden. Hij zegt dat jij egoïstisch bent, dat jij nooit iets voor hen hebt gedaan. En ze… ze beginnen het te geloven.“

Een pijnscheut trok door mijn borst. „Mijn meisjes… waarom zou hij dat doen?“

„Omdat hij controle wil. Over iedereen in zijn leven. Ook over hen.“ Tranen gleden opnieuw over haar wangen. „Hij wil hen tegen jou opzetten, zodat hij altijd wint. Altijd degene blijft die ze nodig hebben. Hij is niet bezig met vader zijn, alleen met macht.“

Ik legde mijn handen om de warme mok om mezelf te kalmeren. Het voelde alsof het verleden dat ik met moeite achter me had gelaten, weer naast mij kwam zitten.

„Waarom vertel je dit nu?“ vroeg ik zacht. „Waarom midden in de nacht……..

Lees verder op de volgende pagina