“Nee,” zei ze zacht.

“Maar Ava zou het leuk hebben gevonden.”

Mijn keel trok samen.

Ik knikte alleen.

Aan het einde van de middag kwam ik haar ophalen.

Lily zat haar tas in te pakken toen haar juf naar me toe liep.

Mevrouw Thompson.

Ze glimlachte vriendelijk.

“Uw twee dochters doen het heel goed,” zei ze.

Ik glimlachte beleefd.

“Het spijt me, maar volgens mij vergist u zich,” zei ik.

“Ik heb één dochter. Lily.”

De juf keek even verward.

“Oh… ik leer iedereen nog kennen,” zei ze.

“Maar Lily heeft toch een tweelingzus? Ze lijken zo veel op elkaar.”

Mijn hart begon sneller te kloppen.

Mijn handen werden koud.

Maar de juf ging verder.

“We hebben de klas vandaag in twee groepen verdeeld,” zei ze.

“De andere groep is net klaar met hun laatste les.”

Ze glimlachte.

“Uw andere dochter zit daar. Kom maar even mee.”

Een koude rilling liep over mijn rug.

Er klopte iets niet.

Toch liep ik met haar mee door de gang.

Mijn hart bonsde zo hard dat ik het in mijn oren hoorde.

Ze opende de deur van een andere klas.

Binnen zaten nog een paar kinderen.

De juf wees naar een meisje dat haar spullen inpakte.

“Daar is ze,” zei ze vrolijk.

“De tweelingzus van Lily.”

Ik keek.

En mijn wereld stopte met draaien.

Het meisje draaide zich om.

Ze had hetzelfde gezicht.

Dezelfde ogen.

Dezelfde kleine sproetjes op haar neus.

Het was…

Ava.

Mijn adem stokte.

Dat kon niet.

Dat mocht niet.

Mijn benen voelden slap.

Het meisje keek me aan.

Haar ogen werden groot.

“Mama?”

Mijn hart brak opnieuw.

Ik liep langzaam naar haar toe.

“Hoe… hoe heet je?” fluisterde ik.

Ze keek verbaasd…………..

Lees verder op de volgende pagina.