Mijn hart sloeg over. Wat deed die foto hier? Ik kende Linda’s persoonlijke leven nauwelijks. Ze hield altijd afstand, was professioneel tot in de puntjes. Maar dit kon geen toeval zijn.

Die nacht kon ik niet slapen. De vraag vrat aan me: was Linda het meisje dat ik toen had gered? En als dat zo was, waarom had ze mij nooit iets verteld?

De volgende ochtend verzamelde ik mijn moed. Toen ik haar kantoor binnenstapte, keek ze op van haar papieren.
“Heb je een moment, Linda?” vroeg ik voorzichtig.
Ze knikte kort.

Ik wees naar de foto. “Mag ik vragen… waar komt die vandaan?”

Een zeldzaam moment van stilte viel. Haar ogen verzachtten, haar lippen trilden even. Toen zei ze:
“Dat is de dag waarop mijn leven werd gered. Ik was dat meisje.”

De lucht leek uit de kamer te verdwijnen. Ik voelde mijn keel dichtknijpen. “Dus… het was jij?”

Ze knikte. “Ik was negen jaar oud. Mijn ouders waren in paniek. Iedereen stond buiten, maar niemand durfde naar binnen. Jij wel. Jij hebt mijn hand vastgepakt en me eruit gesleept. Ik heb je gezicht nooit vergeten. Iemand had die foto genomen, en mijn ouders hebben hem jarenlang bewaard. Na hun overlijden kwam hij bij mij terecht…

lees meer op de volgende pagina