Ethan deed een stap naar voren, handen opgeheven, alsof hij de situatie kon wegpraten. “Het is niet zo! Julia had ruzie met haar verloofde. Ze had gehuild, ik probeerde haar te troosten—”

“Troosten?” beet ik. “Of gebruikte ze jou als oefening voor de huwelijksnacht?”

Zijn gezicht werd bleek. Julia’s ogen vulden zich met tranen – of misschien krokodillentranen.

Ik greep mijn koffer die nog in de gang stond, liep naar mijn kast en haalde het envelopje eruit waarin ik onze gezamenlijke spaardocumenten en sleutels bewaarde.

Mijn handen beefden, maar mijn stem was kalm. “Ik heb dit huis betaald. De meubels. Zelfs de ring aan je vinger. En wat krijg ik terug? Verraad, en een bed vol leugens.”

Ethan probeerde mijn arm aan te raken. “Luister, schat, laat me het uitleggen—”

Ik draaide me om en schreeuwde: “RAAK ME NIET AAN!…….

lees meer op de volgende pagina