En Dylan? Hij stond op de rand, schaterlachend. Hij gaf zijn vrienden high-fives en riep enthousiast:

“Dit wordt viraal! We gaan het internet breken!”

Ik wachtte op een sorry. Op bezorgdheid. Op íets dat liet zien dat hij om mij gaf. Maar er kwam niets. Alleen maar lachen.

—

Mijn vader

Toen hoorde ik de stem van mijn vader. Kalm. Vastberaden.

“Kom maar, lieverd.”

Hij stak zijn hand naar me uit. Zonder aarzelen greep ik hem vast. Hij hielp me voorzichtig uit het water, sloeg zijn jas om mijn schouders en veegde met zijn duim de tranen van mijn wangen……..

lees verder op de volgende pagina