“Maak je geen zorgen, Claire. Ik zou dat nooit doen. Jij bent mijn alles.”

Ik geloofde hem. Want soms wil je liever geloven dan twijfelen.

—

De grote dag

Eindelijk was het zover. Mijn jurk, speciaal voor mij ontworpen, straalde in het licht. De geur van pioenrozen vulde de zaal en overal om me heen zag ik blije gezichten. Het meest ontroerende moment was toen mijn vader mijn hand pakte en me langzaam naar voren begeleidde. Mijn hart bonsde, maar ik voelde me de gelukkigste vrouw ter wereld.

Na de ceremonie stelde de fotograaf voor om wat foto’s bij het zwembad te maken. Heel even dacht ik terug aan dat gesprek van maanden geleden, maar Dylan boog zich naar me toe en fluisterde:

“Je vertrouwt me toch?”

Ik glimlachte onzeker en antwoordde:

“Natuurlijk. Geen verrassingen, hè?”

Hij knikte. Ik haalde opgelucht adem. Maar ik had ongelijk.

—

De val

Hij nam mijn hand, trok me iets naar zich toe en deed alsof hij me in een romantische pose wilde laten leunen. En toen… liet hij me los.

Met een klap belandde ik in het water. Mijn jurk zoog zich vol en maakte elke beweging zwaar. Ik kwam boven, hoestend, met uitgelopen make-up op mijn gezicht. De gasten verstijfden……

lees verder op de volgende pagina